OrganizeSesler

(Son dönemki tercihlerimde vokal - müzik istikrarını...

Thu, 23 Feb 2012 16:12:00 -0500

(Son dönemki tercihlerimde vokal - müzik istikrarını tutturamadığım çok oluyor. Bir bakmışım gürül gürül çağlayan bir vokali duymadan, iliklerime kadar nağmelerini hissetmeden rahat duramıyorken, bir bakmışım bırakın vokali bir üçüncü enstrümanın dahi fazlalığını hissettiğim daha soyut bir dönemde buluyorum kendimi. Gelgitlerimin müsebbibi az çok tahmin edilebilir elbette, beğenmezseniz cebimdeki paketlenmiş bahanelerden birini de huzurlarınıza sunabilirim “neden” sorusunu takiben.

Neyse ki aramızdaki samimiyetin üçüncü yılını doldurmaya yakın olduğumuz bir dönemde böylesi dipsiz bir sorgulama içinde bulmuyoruz kendimizi. İşte o samimiyetten beslenen az ama öz bir paylaşım da parantezin hemen dışında kendine yer buluyor…)

Junius, Boston’dan çıkan bir rock grubudur. Böyle bir girizgah, özellikle bu etiket şüphesiz ki müzik yazarları dahil Junius elemanlarının dahi işini kolaylaştıracak şey olurdu şayet bu şekilde yarım kalsaydı. Grubun müziğini daha sağlıklı betimlemek açısından eklenmesi gereken birkaç kelime daha var kanımca. Ancak hepsinden önce şunu söylemek gerek belki de: Junius, kesinlikle ama kesinlikle bir post-rock grubu değildir. Hele hele bir space-rock grubu hiç değildir. [Üzgünüm]

2003 yılında Boston’da plansız bir şekilde temelleri atılan Junius, vokalde ve sözlerde Joseph E. Martinez, davulda Dana Filloon, gitarda Michael Repasch-Nieves ve bass gitarda Joel Munguia’dan oluşmakta. Grup üyelerinin lokal mekanlarda başlayan macerasında ikinci ve son mahsül Reports from the Threshold of Death 25 Ekim 2011’de raflarda yerini aldı. Albümle ilgili eleştirlerin hemen hepsi çok olumlu. Ancak bu yazıya malzeme olan, yine, tıpkı dün bir arkadaşımla da paylaştığım gibi, grubun samimiyet çizgisini daha yüksek tuttuğuna inandığım ilk albüm ki bana kalırsa bir grubun en kaygısız bir şekilde özgünlüğünü ve özgürlüğünü gösterdiği en saf hali kendisi… Junius’ta da kural bozulmuyor.

Ana başlığı rock olan bir müzik türü içinde Junius’ı incelemek mümkün, neticede vokal Martinez azılı bir My Bloody Valentine, Failure, Bed Head, Sunny Day Real Estate fanıyken, Filloon Hot Water Music, At the Drive In ve Mike, Faith No More, Deftones isimlerini açık ara favori olarak göstermekten çekinmiyor. Ancak grubun geneline baktığımızdaysa her bir eleman ayrı ayrı Hum hayranı. Hal böyle olunca vokalde ve çoğu davul ritminde emo havasını kolaylıkla yakaladığınız ama öte yandan inişleri çıkışlarıyla Mike Patton ve FNM coşkusunu ve ve gitar tonlarıyla MBV kasounu size yaşatan bir grup formunu alıyor Junius. Şüphesiz bunda Martinez’in elinden çıkan kinayeli sözler de büyük bir etken.

Grubun 2007 yılında yayınladığı, kendiyle aynı adı taşıyan albüm içinde boş bir şarkı bulundurmayan türden, Hiding Knives, Forcing Out the Silence, A Word Could Kill Her… Çıktığı dönem çok yankı getirdiği belli, o dönem gözden kaçması hatta sonrasında bile oltaya gelmemesi büyük bir talihsizlik benim için. Yine de hayat paylaşınca güzel. Güç olup geç olmayan tüm güzellikler için söylüyor Martinez ve tayfası:

Junius - A Word Could Kill Her (Junius, Radar, 2007)

&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a...

Mon, 20 Feb 2012 16:21:00 -0500

&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=”http://theamericandollar.bandcamp.com/track/signaling-through-the-flames” _mce_href=”http://theamericandollar.bandcamp.com/track/signaling-through-the-flames”&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;Signaling Through The Flames by The American Dollar&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;

2010. Bir önceki gününden kısmen farksız bir temmuz akşamında, stüdyoda bir başıma oturup önümdeki hayali davulun zillerine dokunuyorum. Saat 22.47, belki 48. İçerisi boş ve tekinsiz, kapının kilidi yok. Saat 23.00; vakit tamam, kimse gelmeden gidiyorum. Kampüs bomboş. Dışarı çıktığımda çam kokusu sarmalıyor tenimi, rüzgarın elinden kurtulup bana koşuyor sanki. Bileklerimde, kulak arkalarımda hissediyorum kokuyu, kalbimin attığı her yerde; saçlarımın arasına doluyor tüm gücüyle. Tüm hücrelerim nefes alıyor artık. Kalp atışım normalin biraz üzerinde. Kulaklarımdaki uğultunun dahi bastıramadığı korkunç bir sessizlik örtülmüş ölü şehrin üstüne; pürüzsüz, gökyüzü gibi. Sonra bir an ‘tek’ kalma ihtimaliyle doluyor damarlarım. Koşarak 36 km gidebileceğime inanıyorum nedensizce. Nefesim yetmediğinde adımlarımı küçültmeyi, sonra hiç yürümemeyi, durmayı, mümkünse kalmayı…

Eve vardığımda pencereyi sonuna kadar aralıyorum; kendisi kendi sahasında rüzgar karşısında hükmen mağlup. Son bir kez kontrol ediyorum her şeyi.

“Merhaba,

Bu gece (14 temmuz Çarşamba) saat 22.45-22:50 arasında çalan olağanüstü gitar melodisine sahip enstrümantal parçanın ne olduğu hakkında bilgi verebilir misiniz? Hangi program olduğunu bilmiyorum ama parçadan hemen sonra bayan sunucu programın kapanış anonsunu yaptı (bu arada ben de arabadan inmek zorundaydım).

Not: Yıllar sonra Ankara’ya gelip arabada geçirdiğim bir 15 dakikada size denk gelmekten büyük keyif aldım. Çok eskilerden bir dostun selamı, toy gençliğimden anlık bir esinti. Hala ne kadar iyisiniz diyorum.

Sevgiler,”

Suratımdaki gururlu ifade birden değişiveriyor, mimiklerimi kontrol edemiyorum o dakikadan sonra. O yalnızlık hissinin farkında olmadan, daha mühimi elimde olmadan, bir başka şeye evrildiğine tanık oluyorum o anda. Orada birisi var. Beni duymuş, beni dinlemiş, bana yazmış. Yalnız değilimişim diyorum içimden. “Yaalnııızzzz Değilmiiiişiiiiiimmmmmmmmm” Esnerken kelimeler italik çıkıyor ağzımdan. Sağa yatık, ama dirençli.

İnandığım şeyler o gece kafamı yastığa koyduğumda da değişmedi. Ellerimi açıp yakardığım tek gerçek müzikti.

Artık gücümün kalmadığını hissettiğim bu sıradan gecede, yorgunluğun üst sınırını her geçen gün biraz daha yükselttiğim şu dönemde fikrimi değiştiren de yine o şarkı:

The American Dollar - Signaling Through The Flames (The Technicolour Sleep, Yesh, 2007)

Bir röportajında “Afghan Whigs’i bir araya...

Mon, 06 Feb 2012 15:21:15 -0500

Bir röportajında “Afghan Whigs’i bir araya topladığınız için teşekkür ederim” diyen Bob Gendron‘a “Bana değil Bob Mould, Paul Westerberg ve Joe Strummer’a teşekkür edin” diyen bir adamı eleştrirken, sesinin çok da güzel, temiz olmadığından bahsetmek hatta bunu bazı müzik siteleri gibi ısrarla ön plana çıkarmaya çalışmak ona yapılmış en büyük haksızlık olur sanıyorum.

Her zaman bir yarası var Greg Dulli’nin, dertlerini yazdığı-söylediği işlerle anlatmaya bayılıyor.

Kara kitaptan çıkan son sözlerin, aklında dolanan dağınık melodilerin şimdilik toplandığı son albüm ise 2011 üretim tarihli The Twilight Singers albümü Dynamite Steps.

Albüm kanımca Dulli’nin Gutter Twins - Afghan Whigs arası çizgisinde Whigs’e daha yakın durduğu bir zamanda kaydedilmiş gibi zira Dynamite Steps, muhteviyat ve uyandırdığı hissiyat itibariyle Gentlemen’e kardeş gelmiş gibi sevindiren türden bir kayıt.

Fark ettiyseniz, yine buralara yazamadığım, göz ucuyla geçip akabinde hızlıca unuttuğum bir 2011 mahsülü (hatta neredeyse bundan 1 yıl önce yayınlanan) bu bahsi geçen albüm. Geç kağıtlarını buradan alabilirsiniz:

The Twilight Singers - On The Corner (Dynamite Steps, Sub Pop, 2011)

Laurel Halogillerden; Sapphire Slows henüz 23’ünden gün...

Tue, 31 Jan 2012 16:59:00 -0500

Laurel Halogillerden; Sapphire Slows henüz 23’ünden gün almış tazecik bir artist dostumuz. İkametgahı Japonya, birtakım artistlikleri ise bir süredir bandcamp sayfasında.

Sapphire Slows - Spin Lights Over You (True Breath EP, Not Not Fun, 2011)

yanyol: mixtape #10 - in 1993 Talkingmakesnosense - Slow...

Tue, 31 Jan 2012 14:20:30 -0500

yanyol:

mixtape #10 - in 1993

Talkingmakesnosense - Slow Grounding
able - Repose
Windy & Carl - Through the Portal
Unlearn - Oceans Of/Oceans
Nils Frahm - Snippet
Lawrence English - Stillness in Motion
Bo Becker - Islands of Memory
Aidan Baker - Undine
The Boats - The Ballad of Failure
Stars of the Lid - Fucked Up (3:57 am)

‘93 kışını tekrar ve tekrar yaşayanlara…

Fotoğraf için Duygu‘ya teşekkürler.

[mp3]

2011 yılının büyük bir kısmında gözler/kulaklar kapalı...

Thu, 26 Jan 2012 15:58:00 -0500

2011 yılının büyük bir kısmında gözler/kulaklar kapalı gezdiğimden etrafımda olup bitene azıcık mesafeli kalmış olmalıyım ki geçen senenin mahsüllerinin yeni yeni farkına varıyorum. Bu temkinli olma durumu öyle bir hal almıştı ki, “2011’in en iyi 10 albümü” dendiğinde ilk üç saniyede bir çırpıda sıralanıveren albümlere dair en ufak bir fikrim olmadığı zamanlar bile olmuştu. Ancak yine de yersiz liste heveslerinden vazgeçeli çok olduğundan bundan ötürü herhangi bir üzüntü duyduğum veyahut serzenişte bulunduğum pek söylenemez.

Yine de ara ara bu eksikliği hissettiğimden dolayı kendimi kaybettiğim bir müzikal keşif seansı esnasında, daha önceleri adını duyduğum ancak şu an hiçbir şekilde nedenini hatırlayamadığım bir şekilde es geçtiğim bir grup 2011 model albümleriyle karşıma çıktı: Bohren & der Club of Gore

Bohren & der Club of Gore, Thorsten Benning, Morten Gass, Robin Rodenberg ve Christoph Clöser’den oluşan, 1992 yılının muhtemelen tatlı bir sonbaharında Almanya’nın nüfusu en kalabalık eyaleti olan Kuzey Ren-Vestfalya’da kökleri atılan bir grup. Çeşitli türlere yakınsayan ancak tek bir tür tarafından asla kapsanmayan birtakım müzikal icraatleri olan bu adamlar, ilki 1994 yılında olmak üzere 1 demo, 3 ep, 7 stüdyo albüm yayınladı. Hollandalı enstrümental müzik grubu GORE’a atfen isimlerini seçen grubunun müziğinin tasviriyse biraz zor. Öyle ki kendileri bile, müziklerini tanımlarken kullandıkları “unholy ambient mixture of slow jazz ballads, Black Sabbath doom and down tuned Autopsy sounds” ifadesiyle kafa karşıklıklarını ve bu grift yapıyı özetliyorlar aslında.

Grubun önceki yayınladığı albümler esası itibariyle bütün olarak hikayesi olan albümler; hayır, herhangi bir dünya meselesi filan değil anlatmak istedikleri, sadece her dinleyenin, dinlediği an kendi örgüsü, kurgusu oluşuveriyor kafada. Herkesin seçtiği giriş-gelişme içinden çıkamadığı sonuç yumağı gibi… Son albümse biraz daha işlerin öznelleştiği, her şarkının kendi giriş-gelişme-sonuç kısımlarını ihtiva ettiği olgun bir albüm işte, tek başına ayakta duruyormuşçasına. Çok sonraları bile dinlediğimde ilk günkü tazeliğini koruyacağından emin olduğum bu son albüm, Beileid, 28 Haziran 2011’de Mike Patton’ın plak şirketi Ipecac Recordings tarafından yayınlandı. Ancak Patton, asla (daha önce olduğu gibi) sadece yapımcı sıfatıyla yetinmeyeceğinden olsa gerek, grubun bu albümdeki 3 şarkısından biri olan, bir Warlock cover’ı olan, Catch My Heart’ta bize sesini de duyurmuş. En azılı yalakası olduğum bu müzikal figürün Bohren & der Club of Gore için yaptığı bu güzellik ise beni gece gece yakalayan bir diğer neden işte.

Özetle;

2011’de sizi bir karadelik gibi içine çeken şeyleri düşünürken ve muhtemelen güneş yerini çoktan karanlığa bırakmışken arkada bir müzik duyduysanız, o muhtemelen bu adamlara aitti, ve şüphesiz o, günün en saf halinin, gecenin müziğiydi:

Bohren & der Club of Gore - Catch My Heart [Warlock cover] (Beileid, Ipacac, 2011)

* Bilahare şu Ipecac Recordings ve uygulamalarından bahsetmek gerek. Patton’ın kendi gibi orijinal bu şirket de.

Bazen hayatıma soundtrack hazırlıyormuşum gibi geliyor. Farkında...

Fri, 20 Jan 2012 06:33:21 -0500

Bazen hayatıma soundtrack hazırlıyormuşum gibi geliyor. Farkında olmadıklarımı hafızaya alıyorum, yaşadığım/yaşayacağım sahnelerde play tuşuna çabuk dokunayım diye. Sıralar az çok belli. Cenazemde çalacak şarkıyı belirlemiştim mesela.

Yukarıdakinin sırasıysa çok net değil ama mutlaka bir zamanda ihtiyacım olacakmış gibi hissediyorum:

House of Love - I Don’t Know Why I Love You (House of Love, Creation, 1988)

Odonis Odonis - Mr. Smith (Hollandaze, Fat Cat, 2011) From...

Tue, 17 Jan 2012 13:29:00 -0500

Odonis Odonis - Mr. Smith (Hollandaze, Fat Cat, 2011)

From Toronto, with reverb…
Best.

Ólafur Arnalds & Nils Frahm, Volksbühne, 26 Temmuz 2011

Sat, 07 Jan 2012 12:26:14 -0500

Ólafur Arnalds & Nils Frahm, Volksbühne, 26 Temmuz 2011

Kafaların pirüpak olduğu, MTV’nin böyle müzikler çaldığı,...

Wed, 04 Jan 2012 13:07:47 -0500

Kafaların pirüpak olduğu, MTV’nin böyle müzikler çaldığı, Verve’ün en güzel zamanını yaşadığı yıllardı 90-95 arası:

Verve - Blue (A Storm in Heaven, Virgin, 1993)

Meanwhile, I’m searching with my brain blown eyes,
See the world through my dirty lonely mixed up mind.

Müziğin metalaştığı yıllar ötesinden bu yana, galibi belli...

Mon, 02 Jan 2012 15:34:00 -0500

Müziğin metalaştığı yıllar ötesinden bu yana, galibi belli karşılaşmalarda mağlubiyeti tadan taraf hep bağımsızlar oldu. Kendi başlarına bir şeyler kaydetme arzusu, deneme yanılma zinciri, yanılıp bırakma neticesi. Oyunu kurala göre oynamadıkça ister Anadolu’da ol ister Michigan’da, olduğun yerde zıplıyorsun sadece, oysa yere paralel gitmek lazımdı belki de bir süre:

Velour 100 - Clouds (Of Colour Bright, Tooth & Nail, 1997)

Günün bit pazarına nur yağdıran şarkısı olsun bu da.

Kafaları netleme enstitüsü uyarıyor: Sonic Boom - Angel...

Mon, 02 Jan 2012 14:13:46 -0500

Kafaları netleme enstitüsü uyarıyor:

Sonic Boom - Angel (Spectrum, Silvertone, 1990)

Çok çok eskilerden: Smith & Mighty - Same (Big World, Small...

Mon, 02 Jan 2012 13:54:57 -0500

Çok çok eskilerden:

Smith & Mighty - Same (Big World, Small World, Cut, 1999)

Help me I’m
Same same same same same same same same.

Bark Psychosis - I Know (Independency, 3rd Stone Records,...

Sun, 01 Jan 2012 11:21:00 -0500

Bark Psychosis - I Know (Independency, 3rd Stone Records, 1994)

Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, başka türlüsü güç.

Ne yalan söyleyelim, “bağımsız” müziğe olan...

Thu, 29 Dec 2011 04:44:00 -0500

Ne yalan söyleyelim, “bağımsız” müziğe olan düşkünlüğümüz 7. sanatın anaakımdan uzak işlerine olan algımızda da kendini belli ediveriyor. Şimdilik şikayetçi değiliz.

Nerede Sundance logosu, orada güzel bir soundtrack vaadi. Siz örnekleri aklınızdan geçiredurun, ben geçenlerde dikkatimi çeken, bildiğim, şimdilik son örneği unutmadan paylaşayım.

Sundance Büyük Juri Ödülü sahibi filmimiz, 6.8 IMDB puanlı Like Crazy. Künyesi ise şöyle:

Yönetmen: Drake Doremus
Yazar: Drake Doremus, Ben York Jones
Oyuncular: Felicity Jones, Anton Yelchin ve Jennifer Lawrence
Yıl: 2011
Tür: Romantik/Drama
Yapımcı: ABD -Paramount

Oldukça düşük bütçeli, 250.000 USD kadar, filmimizde esas kız Anna, vatanı İngiltere’den eğitim maksadıyla Amerika’ya gider, orada Jacob’la tanışır, aşk kokusu yeni kıtaya yayılır. derken Anna’nın Amerika vizesi sona erer. Sınır dışı edilen Anna ve Jacob kendilerini bir anda long-distance olayının başrollerinde buluverirler ancak bu hepinizin de tahmin ettiği, bildiği ve hatta yaşadığı üzere pek de kolay değildir.

“İyi ki sinema blogun yok Duygu!” dedirten bu girizgahın ardından filmin beni yakalayan soundtrackine bakın, ne demek istediğimi anlayacaksınız:

1. “Arrivals n2” — Dustin O’Halloran
2. “Crazy Love, Vol. II” — Paul Simon
3. “We Float” — Dustin O’Halloran
4. “Departures n1” — Dustin O’Halloran
5. “Century” — The Mary Onettes
6. “Fragile N.4” — Dustin O’Halloran
7. “Impossible” — Figurine
8. “Surprise Hotel” — Fool’s Gold
9. “I Guess I’m Floating” — M83
10. “We Move Lightly” — Dustin O’Halloran
11. “Opus 37” — Dustin O’Halloran
12. “Dead Hearts” — Stars

Bonus Tracks – Digital Only:
13. “Thursday” — Asobi Seksu
14. “Closing Scene” — Radio Depot

Tıpkı bir Marie Antoinette’inki gibi müzik çalarınıza yapışan bir soundtrack. Bunda yine her iki filmde adını zikrettiğimiz Dustin O’Halloran’ın emeği ise oldukça büyük kanaatimce. Yukarıdaki trailer da 28 Ekim’de Amerika’da gösterilen, 3 Ocak 2012’de İngiltere’de gösterilecek, ülkemizde vizyon tarihi ise henüz belirsiz filmin Dustin O’Halloran müziğiyle bezeli son trailerı.

Belki de !f yetkilileri olaya bir el atar biz de bu filmi yeni yılda izleyiveririz, belli mi olur?

edit: video chrome’da patlıyor, ateşli tilkiyi deneyin.

Beklenen video yayında; Yayında Toplar+’ın alamet-i...

Mon, 26 Dec 2011 12:11:34 -0500

Beklenen video yayında; Yayında Toplar+’ın alamet-i farikası Walking Sounds’tan yeni mahsül:

Change of Plans - Prisonfish

http://yayindatoplar.com/walkingsounds/

Yoksa siz hala?

Aus - With Rain (Curveland, Moteer, 2007) Recent favorite from...

Sun, 25 Dec 2011 14:05:21 -0500

Aus - With Rain (Curveland, Moteer, 2007)

Recent favorite from Tokyo

Krizi, gri bulutları, fırsata çevirmeyi bildim ve size sırf bu...

Fri, 23 Dec 2011 07:31:00 -0500

Krizi, gri bulutları, fırsata çevirmeyi bildim ve size sırf bu havalarda dinleyesiniz diye güzel müzikler hazırladım.

Organize Sesler’in son mahsulü, Solitude of spheres 8tracks’te!

1. Christina Vantzou – Homemade Mountains
2.    Nils Frahm – Less
3.    Aus – Remnant (With Glim)
4.    Fennesz – Haru
5.    A Winged Victory for the Sullen – Steep Hills of Vicodin Tears
6.    Robert Haigh – Heraclitus (Improvisation on a theme)
7.    Robert Haigh – Mysterious Rain
8.    Richard Moult – II
9.    Eraldo Bernocchi, Harold Budd, Robin Guthrie – Winter Garden
10. Hauschka – So Far
11. Dustin O’Halloran – Opus 23
12. Fabrizio Paterlini – Pensiero Notturno
13. Peter Broderick – Eyes Closed and Travelling
14. Oliveray – Hiding Hydreation
15. F.S Blumm & Nils Frahm – Onward Onward
16. Laura Arkana met Peter Broderick – Prelude I
17. Laura Arkana met Peter Broderick – Het Vuilnis
18. Takumi Uesaka – Glide
19. Haruka Nakamura -夕べの祈り
20. Peter Broderick - Goodnight

Taze mix, vitamini kaçmadan tüketin.

Paris’te mart ayının son günleri. Muhtemelen yağmur...

Wed, 21 Dec 2011 16:53:00 -0500

Paris’te mart ayının son günleri. Muhtemelen yağmur yağıyor dışarıda. La Gaite Lyrique’in içindeyse performansı sonrasında müziğine dair sattıklarıyla Peter Broderick duruyor. Bu, Laura Arkana’nın Broderick’le tanıştığı ilk zaman.

Arkadaş olmak, kendinden bir şeyler paylaşmak kolay değil. Arkana ve Broderick bence bu çok zor olan şeyi bahar geçmeden yapıyorlar; Paris’in sokaklarında geziyorlar, gitar çalıp şarkı söylüyorlar, birbirlerine hikayeler anlatıyorlar, hatta bazen sadece Arkana anlatıyor, Broderick ise Arkana’nın sesine, kendi dilinde, Flemenkçe yazdığı şarkılarına, dahası saflığına vuruluyor.

Birkaç zaman sonra bu sefer Arkana gidiyor Broderick’in yanına. Mekan bu sefer Berlin, ‘arkadaşlıkları’ pekişiyor. İkili, kalabalık Berlin sokaklarında bisikletleriyle dolaşıyor bu sefer, birbirlerine yemek yapıyorlar ve muhtemelen pişirdiklerini yerken romantik-komedi izliyorlar. Ve Broderick, daha önce önce hiçbir kayıt tecrübesi olmayan Arkana’yı ve 8 şarkısını da alıp stüdyoya kapanıyor. Altısı gitarlı-vokalli, ikisi piyano sololu 8 şarkı bitiyor, Arkana gerisin geriye dönüyor ancak Broderick ortaya çıkan bu kayıttan öyle etkileniyor ki gece gündüz aklından atamıyor melodileri, çınlıyor kulağında Arkana’nın sesi… Bu, Laura ve Peter’in ikinci kez biraraya gelişi.

İkili bu kaydı yayınlamaya karar veriyor. Tüm bunlar yetmezmiş gibi, Nils Frahm olaya el atıyor ve albümün mixing’ini üstleniyor, HUSH da etiketi basıyor ve karşımıza 8 şarkılık sıcacık bir kayıt çıkıyor, Lantemuziek - Laura Arkana met Peter Broderick:

1 Huilen
2 Luchtballon
3 Souvenirs
4 Prelude I
5 Het Vuilnis
6 De Mooiste Tijd Van Het Jaar
7 Prelude II
8 Koos

(Öyle bir gayemiz olmasa da) Tek kelimeyle ‘aşk’ gibi bir albüm. Bazen içinize işleyiveriyor Broderick’in hüzünlü piyano dokunuşları bazense tek bir kelimesini anlamadığınız Flemenkçe şarkılar uzun mesafeler için bir kez daha umut kaynağı oluyor habersizce. İç içe geçmiş duygular adına yaraşır Lantemuziek (Spring Music) ile iyice yoğruluyor, 28 dakika 55 sn sonunda ılık süte yatırılmışçasına yumuşuyor kalpler. Kış henüz bitmedi belki ama baharda ne dinleyeceğimiz belli:

Laura Arkana w/ Peter Broderick - Het Vuilnis (Lantemuziek, HUSH, 2011)

Bu cumartesi konsere hazir miyiz?

Tue, 20 Dec 2011 15:07:07 -0500

Bu cumartesi konsere hazir miyiz?

OrganizeSesler

(Son dönemki tercihlerimde vokal - müzik istikrarını...

&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a...

Bir röportajında “Afghan Whigs’i bir araya...

Laurel Halogillerden; Sapphire Slows henüz 23’ünden gün...

yanyol: mixtape #10 - in 1993 Talkingmakesnosense - Slow...

2011 yılının büyük bir kısmında gözler/kulaklar kapalı...

Bazen hayatıma soundtrack hazırlıyormuşum gibi geliyor. Farkında...

Odonis Odonis - Mr. Smith (Hollandaze, Fat Cat, 2011) From...

Ólafur Arnalds & Nils Frahm, Volksbühne, 26 Temmuz 2011

Kafaların pirüpak olduğu, MTV’nin böyle müzikler çaldığı,...

Müziğin metalaştığı yıllar ötesinden bu yana, galibi belli...

Kafaları netleme enstitüsü uyarıyor: Sonic Boom - Angel...

Çok çok eskilerden: Smith & Mighty - Same (Big World, Small...

Bark Psychosis - I Know (Independency, 3rd Stone Records,...

Ne yalan söyleyelim, “bağımsız” müziğe olan...

Beklenen video yayında; Yayında Toplar+’ın alamet-i...

Aus - With Rain (Curveland, Moteer, 2007) Recent favorite from...

Krizi, gri bulutları, fırsata çevirmeyi bildim ve size sırf bu...

Paris’te mart ayının son günleri. Muhtemelen yağmur...

Bu cumartesi konsere hazir miyiz?

&amp;amp;amp;amp;amp;lt;a...