(Son dönemki tercihlerimde vokal - müzik istikrarını tutturamadığım çok oluyor. Bir bakmışım gürül gürül çağlayan bir vokali duymadan, iliklerime kadar nağmelerini hissetmeden rahat duramıyorken, bir bakmışım bırakın vokali bir üçüncü enstrümanın dahi fazlalığını hissettiğim daha soyut bir dönemde buluyorum kendimi. Gelgitlerimin müsebbibi az çok tahmin edilebilir elbette, beğenmezseniz cebimdeki paketlenmiş bahanelerden birini de huzurlarınıza sunabilirim “neden” sorusunu takiben.
Neyse ki aramızdaki samimiyetin üçüncü yılını doldurmaya yakın olduğumuz bir dönemde böylesi dipsiz bir sorgulama içinde bulmuyoruz kendimizi. İşte o samimiyetten beslenen az ama öz bir paylaşım da parantezin hemen dışında kendine yer buluyor…)
Junius, Boston’dan çıkan bir rock grubudur. Böyle bir girizgah, özellikle bu etiket şüphesiz ki müzik yazarları dahil Junius elemanlarının dahi işini kolaylaştıracak şey olurdu şayet bu şekilde yarım kalsaydı. Grubun müziğini daha sağlıklı betimlemek açısından eklenmesi gereken birkaç kelime daha var kanımca. Ancak hepsinden önce şunu söylemek gerek belki de: Junius, kesinlikle ama kesinlikle bir post-rock grubu değildir. Hele hele bir space-rock grubu hiç değildir. [Üzgünüm]
2003 yılında Boston’da plansız bir şekilde temelleri atılan Junius, vokalde ve sözlerde Joseph E. Martinez, davulda Dana Filloon, gitarda Michael Repasch-Nieves ve bass gitarda Joel Munguia’dan oluşmakta. Grup üyelerinin lokal mekanlarda başlayan macerasında ikinci ve son mahsül Reports from the Threshold of Death 25 Ekim 2011’de raflarda yerini aldı. Albümle ilgili eleştirlerin hemen hepsi çok olumlu. Ancak bu yazıya malzeme olan, yine, tıpkı dün bir arkadaşımla da paylaştığım gibi, grubun samimiyet çizgisini daha yüksek tuttuğuna inandığım ilk albüm ki bana kalırsa bir grubun en kaygısız bir şekilde özgünlüğünü ve özgürlüğünü gösterdiği en saf hali kendisi… Junius’ta da kural bozulmuyor.
Ana başlığı rock olan bir müzik türü içinde Junius’ı incelemek mümkün, neticede vokal Martinez azılı bir My Bloody Valentine, Failure, Bed Head, Sunny Day Real Estate fanıyken, Filloon Hot Water Music, At the Drive In ve Mike, Faith No More, Deftones isimlerini açık ara favori olarak göstermekten çekinmiyor. Ancak grubun geneline baktığımızdaysa her bir eleman ayrı ayrı Hum hayranı. Hal böyle olunca vokalde ve çoğu davul ritminde emo havasını kolaylıkla yakaladığınız ama öte yandan inişleri çıkışlarıyla Mike Patton ve FNM coşkusunu ve ve gitar tonlarıyla MBV kasounu size yaşatan bir grup formunu alıyor Junius. Şüphesiz bunda Martinez’in elinden çıkan kinayeli sözler de büyük bir etken.
Grubun 2007 yılında yayınladığı, kendiyle aynı adı taşıyan albüm içinde boş bir şarkı bulundurmayan türden, Hiding Knives, Forcing Out the Silence, A Word Could Kill Her… Çıktığı dönem çok yankı getirdiği belli, o dönem gözden kaçması hatta sonrasında bile oltaya gelmemesi büyük bir talihsizlik benim için. Yine de hayat paylaşınca güzel. Güç olup geç olmayan tüm güzellikler için söylüyor Martinez ve tayfası:
Junius - A Word Could Kill Her (Junius, Radar, 2007)
Thursday Feb 23 @ 04:12pm-
nonvideo liked this
-
organizedsounds posted this
